Termometrelerin 40 dereceyi bulduğu Malatya bahçelerinde, kayısı toplama mesaisi sabahın ilk ışıklarıyla birlikte start alıyor. Gün henüz ağarmadan yollara düşen tarım işçileri, yanlarında getirdikleri kısıtlı azıklarla gün boyu sürecek yorucu maratona adım atıyor. Bahçelerdeki çalışma döngüsü genellikle sabah saat 07.00 ile akşam 17.00 arasında planlansa da işin durumuna ve teslim edilmesi gereken kasa yoğunluğuna göre bu süre esneklik gösterebiliyor. Günlük iş yükünü erken tamamlamak adına zamanla yarışan işçiler, tarladan eve döndüklerinde de bir sonraki günün hazırlığı, yemek ve su tedariki gibi bitmek bilmeyen ev işleriyle uğraşmak zorunda kalıyor. Dinlenmeye neredeyse hiç vakit bulamadıklarını dile getiren çalışanlar, tüm bu zorlu sürecin fiziksel olarak kendilerini aşırı derecede yıprattığını vurguluyor.
Hayat Pahalılığı Karşısında Günlük Yevmiyeler Yetersiz Kalıyor
Mevsimlik tarım işçilerinin bu zorlu mesai karşılığında cebine giren ücretler, artan yaşam maliyetleri sebebiyle büyük bir hayal kırıklığı yaratıyor. Bu sezon Malatya genelinde kayısı işçiliği için öngörülen günlük yevmiyeler 1000 TL ile 1500 TL arasında değişkenlik gösteriyor. Piyasadaki net fiyatların henüz tam olarak oturmadığını ve kendilerine verilen paranın temel ihtiyaçları karşılamakta çok yetersiz kaldığını belirten işçiler, mevcut ücret politikasına tepki gösteriyor. Özellikle beslenme ve barınma gibi temel giderlerin tamamen kendilerine ait olması, alınan yevmiyenin değerini daha da düşürüyor. Ekonomik şartların ağırlığı altında ezildiklerini ifade eden tarım emekçileri, emeğin karşılığının daha adil bir noktaya taşınmasını bekliyor.
İşçilerin Ortak Talebi Daha İnsani Bir Ücret Seviyesi
Piyasadaki yüksek enflasyon ve geçim sıkıntısı, bahçelerde çalışan binlerce insanın daha güçlü ses çıkarmasına neden oluyor. Günlük kazançlarının en az 2000 TL seviyesine çıkarılması gerektiğini savunan mevsimlik işçiler, mevcut şartlarda çalışmanın adeta bir zorunluluktan ibaret olduğunu aktarıyor. Kayısı kalitesinin ve rekoltenin bu yıl yüz güldürdüğünü ancak işçilik payının aynı oranda değer görmediğini belirten sektör emekçileri, yetkililerden ve bahçe sahiplerinden bu duruma bir çözüm üretilmesini talep ediyor. Yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen aile bütçelerine katkı sağlamak adına her sabah bahçelerin yolunu tutan işçiler, alın terlerinin karşılığını tam olarak alabilmenin umudunu taşıyor.